Kitty Diary Planet: มันควรเป็นวันอะไรดีเนี่ย

ไม่รู้จริงๆว่าวันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับเรา เริ่มตั้งแต่วันนี้อากาศหนาวสุดๆ ของช่วงนี้ เราก็ต้องออกจากบ้านแต่เช้า(แปดโมงเช้า) ไม่เคยออกก่อนนั้นนะ ไปยูคิวก่อนเพื่อไปเอาของที่แลบ ขาไปก็ดีนะถึงจะหนาวก็เถอะ แต่ตอนออกจากยูคิวจะเข้าเมืองนี่สิ ดันมาเจอรถใจดีแปลกๆนะ รถไม่เข้าเมืองแต่ดันรับเรากับคนอื่นอีกสามสี่คนไปลงอีกที่หนึ่งเพราะคิดว่าเราจะไปซึ่งมันห่างไปประมาณ 700-800 เมตร (ใครบ้าที่ไหนมันจะมารอไปลงตรงนั้น) สุดท้ายเราต้องเดินกลับมาขึ้นรถที่เดิม เป็นงัยละประเดิมแต่เช้าเลย นั่งรถไปก็คิดแล้วว่าวันนี้ชั้นต้องเจออะไรแปลกๆแน่ๆ (แต่ก็พยายามคิดในทางที่ดีแล้วนะว่าแลบชั้นต้องดีแหงๆ)..... ไปถึงจัดการทำเลย ล้างเมมเบรนเลย แล้วเป็นงัยละ สารที่ใช้ล้างมีไม่พอ ก็เตรียมใหม่สิง่ายจะตายใช่เปล่าเนอะ.... แต่มันก็มีเรื่องจนได้ เครื่องทำน้ำมิลลิคิวเสีย โอพระเจ้าช่วยด้วยสิ ก็ไปหา

ลิสซี่(ตัวช่วยของเรา) เธอก็มาเปลี่ยนโน้นนี่ก็ไม่ได้ งานก็เริ่มไปแล้วก็ต้องไปหาน้ำจากแลบอื่นซึ่งอยู่ห่างกันพอควรอะมาใช้ก่อน อะไรกันนี่ชีวิตชั้น ถึงตอนนี้ไอ้ที่ล้างน้ำแรกไปก็เลยเวลาล่วงเลยไปเกือบครึ่งชั่วโมง แต่ก็เอาเถอะแค่ลองดูว่ามันจะสวยงามหรือเปล่า ก็ยังพอโอเค (ทำใจนะ)

แต่หลังจากนั้นทุกอย่างเริ่มดีขึ้นนะ โดยเฉพาะ หลังจากได้เห็นผลที่ทำไป มันก็มีอะไรให้ทำต่อไปอีก ตอนแรกนึกว่าต้องแพ็กกระเป๋ากลับด่วนแล้วถ้ายังไม่มีอะไรให้เห็นอีก อย่างนี้ก็เลยต้องอยู่ต่อไปอีกนิดละกัน ถ้าผลที่ออกมาไม่หลอกกันก็อาจจะเลื่อนกลับไปสักอาทิตย์หนึ่ง จะได้มีเวลาไปทำอย่างอื่นก่อนกลับบ้างนะ

ขากลับมืดมากอะ แต่เพิ่งหกโมงครึ่งเอง แต่กว่ารถจะมาก็รอไปดิ มาถึงตัวซิตี้ก็เกือบทุ่ม ต้องรอรถอีกเกือบครึ่งชั่วโมง เลยถ่ายรูปแถวนั้นเล่นๆ ก็เลยเอามาฝากด้วยนะ ซึ่งก็ตรงป้านรถเมลล์ที่นั่นไปมาทุกวันนะเอง วันนี้เลยได้กลับถึงบ้านเกือบสองทุ่มไปเลย... กลับมาอลิสบอกว่าจะทำอาหารอิตาเลี่ยนหน้าหนาว (เป็นงัยไม่รู้ ถ้าอิตาเลี่ยนเฉยๆก็พอรู้ แต่มีหน้าหนาวมาด้วยนี่ไม่รู้เลยยย..)เลี้ยงก่อนเรากลับเมืองไทย ไชโยจะได้กินอีกแล้ว เธอเคยถามว่าที่ไม่ใช่อาหารไทยเราชอบอาหารของชาติไหน แล้วเราก็ชอบอาหารอิตาเลี่ยนงัย เธอเลยจะทำให้กินอิอิ เรานึกว่าเธอถามเล่นๆ เพราะถามนานมากแล้วอะ จบละ ดูรูปดีกว่านะ..