วันดีดี

วันนี้เป็นวันที่เรารู้สึกดีดีอีกวันหนึ่ง มันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นเองโดยที่เราไม่ได้เป็นคนสร้างมันขึ้นมา ไม่รู้จะบอกอย่างไรดี เรื่องก็มีอยู่ว่า วันนี้เราตื่นสาย(ที่จริงก็ประจำอะ) ก็เลยทำให้ออกจากบ้านไปทำแลบสาย แถมต้องรอรถนาน(เริ่มๆดูไน่จะดีเนอะ) แต่พอไปถึงซิตี้รถก็มาเลย ที่ประจำเราก็ไม่ทันดูว่าไปถึงที่แลบหรือเปล่า พอถึงไชน่าทาวน์คนก็ลงหมดรถเลย เราก็เอ้าไม่ไปเหรอ จริงๆก็ลงไปต่อรถตรงนี้เราก็รู้แต่ถ้ารอก็ยิ่งสายไปใหญ่ แล้วเราก็ลงเป็นคนสุดท้ายเลยแกล้งเดินไปถามคนขับว่าสุดสายที่นี่เหรอ เขาก็บอกว่าใช่สุดสายที่นี่ แล้วเขาก็ถามว่าเราจะไปไหนเราก็บอกไป เขาเลยบอกว่าเขาไปส่งละกัน เขาไปกลับที่นั่นก็ได้ เราก็ดีใจดิ ไม่ต้องรถอีกนานนิ ก็รีบขอบคุณเขาไปเลย เขาเลยขับไปส่งถึงที่เลยละ(จริงๆมันไม่ไกลกันมากหรอกประมาณสามสี่ป้ายนะ)

เรื่องที่สองวันนี้ทำแลบสี่เจล ได้ผลมาสองเจลอีกสองไม่ยอมมาให้เราเห็น ก็ยังดีได้ทั้งสองเจลนะ ก็เลยได้คุยกะเทรซี่ วันนี้คุยกันนานมากเธอสอนเราเกี่ยวกะแลบมากเลยละ แต่ที่เห็นตรงกันก็คือไอ้บลอตตะวันตก(Western Blot) นี่นะมันช่างเป็นอะไรที่หยาบมากๆในการวัดโปรทีน แต่เรายังคงต้องใช้มันเพราะมันไม่มีเทคนิคอะไรมาแทนที่มันเลยนะสิ ทำแลบไปก็บ่นกันไปเรื่อย.... ไม่รู้มีใครคิดเหมือนเราบ้างนะ ว่าวิทยาศาสตร์บางที่มันก็แปลกๆอะ ทำวิจัยกันเยอะแยะมากมาย ไอ้ที่เอาไปทำประโยชน์ได้จริงๆน้อยมาก (ก็รู้นะว่าถ้าไม่มีการวิจัยอะไรหลายๆอย่างก็คงไม่เกิดขึ้น) แต่ถ้างานวิจัยทั้งหมดที่ไม่ได้ใช้เอามารวมกันก็เป็นขยะล้นโลกได้เหมือนกันอะเราว่า (อันนี้ขอบ่นนะ)

เรื่องที่สามวันนี้เข้าไปสแกนรูปเจลใหม่หมดแล้ว ใช้เกรสเกลที่น้องกล้าบอกรูปออกมาสวยงามมากอะ แต่ผลจะเป็นอย่างไรต้องรอลุ้นอีกรอบอะ ก็จบไปอีกวันที่ดี