จิงโจ้ที่ Lone pine

ไป Lone pine มาอีกแล้ว เป็นรอบที่สามในรอบห้าหกเดือนเลยละ เพราะถ้าไม่ไปเดี๋ยวซาร่าจะโกรธเอานะ ไปกันสามคน ก็มีซาร่า เอื้อง แล้วก็เราเองจ้า แล้วก็เป็นที่ซึ่งไปง่ายมากๆ มากจนลืมคิดว่าต้องไปรถสายอะไร คือคิดว่าตัวเองจำได้ พอไปถึงมันกลายเป็นแค่คุ้นๆนะ เลยต้องไปถามคนขับรถเมลล์ สบายอยู่แล้วแค่เขาเห็นหน้าเราเขาก็รู้ว่ามันไม่ใช่คนแถวนี้ บอกๆมันไปเหอะ แล้ววันที่ไปกันก็เป็นหยุดช่วงอีสเตอร์พอดี ค่ารถเลยถูกมากๆ ไปถึงก็กินข้าวกลางวันกันเลย เพราะอย่างหิวอะ ก็ไปถึงก็เกือบเที่ยงวันก็มัวแต่รอรถนั่นแหละ เล่นมีชั่วโมงละคันเลยรอนาน มันก็เพราะเราเองอีกนั่นแหละ ที่มั่นใจไปหน่อยลืมเช็คตารางรถและลืมไปว่าเป็นวันหยุดรถก็จะมีน้อยลงไปอีก เลยต้องไปนั่งทำมิวสิกรอรถกันนานมากกกกก อาหารกลางวันที่ทำไปเลยอร่อยไปเลย ที่ทำไปก็กลัวไม่มีไรกินนะ เพราะไปครั้งก่อนๆไม่เห็นขายอาหารมากมาย พอครั้งนี้มีข้าวขายอะ

ไปรอบนี้ให้ความรู้สึกแตกต่างมากๆ ไม่ใช่เรื่องสถานที่หรือโชว์อะไรหรอก เพราะมันยังเหมือนเดิมแหละ ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก แต่ที่บอกว่าแตกต่างก็เพราะทุกครั้งที่ไป เราแทบไม่ได้ถ่ายรูปตัวเองหรือคนที่ไปด้วยเลย ส่วนใหญ่กลับมาก็ได้โคอาล่า จิงโจ้ นก สาระพัดอย่าง และอีกสาระพัดสัตว์ แต่คราวนี้ไม่ง่ะ คือยังถ่ายรูปเยอะเหมือนเดิมแต่เกือบทุกรูปมีคนอยู่ด้วยพวกสัตว์ทั้งหลายเป็นแค่ตัวประกอบไปทันทีเลย

แล้วซาร่าก็ได้ถ่ายรูปอุ้มโคอาล่าสมใจไปแล้ว จริงๆเราก็อยากอุ้มมันหรอกแต่เสียดายตังส์นะ เพราะเราเคยอุ้มไปแล้วหนึ่งครั้งก็เลยพอแล้วละ หลังจากให้ซาร่าอุ้มโคอาล่าเสร็จก็เดินชม เริ่มจากโคอาล่า ต่อด้วยจิงโจ้ ซึ่งมีกระจายตัวกันเป็นหย่อมๆ(เหมือนพยากรณ์อากาศเลยเนอะ) เราก็เข้าไปนั่งให้อาหารมันแล้วถ่ายรูปกะมันด้วย แต่คราวนี้มีไฮไลท์ง่ะ ก็ได้เห็นลูกจิงโจ้กระโดดเข้าถุงหน้าท้องแม่มันจะจะนะสิ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ เราก็เลยไปนั่งเฝ้ามันเลย คราวนี้ลูกมันก็กลิ้งออกมาอีกแต่มันยังเดินไม่แข็งแรง มันเลยกลับเข้าไปใหม่ มันเริ่มจากแหวกถุงหน้าท้องแม่ให้กว้างก่อน จากนั้นก็กระโดดเข้าไปบางทีครั้งเดียวไม่สำเร็จมันก็ทำอย่างเดิมอีก จะบอกว่ามันน่ารักมากแล้วแม่มันก็นิ่งมากๆตอนลูกเข้าออกทางหน้าท้อง มันคงไม่เจ็บหรอกนะ แล้วแม่ก็ตัวไม่โตเท่าไหร่เลย แต่ลูกก็ใช่ว่าจะตัวเล็กมากนะ หลังกระโดดเข้าไปแล้วเท้ามักจะโผล่อะ มันก็ขยับตัวจนหัวโผล่มาจนได้ น่าเอาไปเล่นกายกรรมมากๆ บางที่ก็โผล่ออกมาทั้งหัวและเท้าพร้อมๆกันเลย (มีรูปประกอบอะ)

ลูกจิงโจ้กำลังแหวกช่องหน้าท้องแม่ก่อนกระโดดเข้าไปนะ

กระโดดเข้าไปแล้วก็โผล่แต่ขา กำลังหาทางกลับตัวอยู่อะ (แม่ก็กินไปไม่รู้สึกรู้สมอะไร)

นี่จัดท่าเรียบร้อยแล้วฮะเอาหัวโผล่ออกมาแล้วแถมยังเก็บเท้าไม่หมดด้วย

กลับมาอีกรอบเลยอยากลองยืนแบบจิงโจ้บ้างนะ แล้วจิงโจ้ก็เต็มใจถ่ายรูปกะเราด้วย

เราใช้เวลาอยู่ตรงนี้นานเชียวละ ก็ชอบนะ จากนั้นก็ไปดูนกแก้วที่เขาเอาอาหารมาให้ ซึ่งพอถึงเวลามันก็มารอกันเยอะมากๆ คราวนี้โดนนกขี้ใส่หัวกันไปตามๆกันเลย แต่เราใส่หมวกอะปลอดภัยคับท่าน กว่าจะจบทริปก็เกือบรถเที่ยวสุดท้าย เลยบ๊าย บาย โลนพายแค่นี้แหละ