ขณะนั่งรอเครื่องไปHobort ที่สนามบินบริสเบน
เราเริ่มเดินทางออกจาก Brisbane บ่ายวันที่หกเมษา โดยสายการบิน Jet Star ซึ่งใช้เวลาเกือบสี่ชั่วโมงก็ถึง Hobart เมืองหลวงของ Tasmania ก็ห้าโมงเย็นกว่าๆ ก็สงสารซาร่าพอสมควรเพราะเธอเพิ่งมาถึง Brisbane ตอนเจ็ดโมงเช้า เรากะเอื้องไปรับที่สนามบิน นั่งแท็กซี่มาที่บ้าน แล้วต้องมาทำอาหารกลางวันกินเองอีก เพราะเธอชอบรสจัดจ้านอะ แต่เราประเภทอ่อนรส (จืดมาก) เราเลยปล่อยให้เธอทำเอง เราเดินทางกันทั้งหมดห้าคนก็มี อลิส ซาร่า เอื้อง มุ้ม และเราเอง ไปถึงลาร่า (เพื่อนของอลิส) ก็มารับที่มารับที่สนามบิน พอลงจากเครื่องความหนาวก็มาเยือนทันที เล่นเอาหัวแอนด์หูชาไปเลย นี่ขนาดเตรียมเสื้อหนาวกันมาแล้วนะเนี่ย เลยได้รู้ว่าความหนาวจริงๆมันเป็นอย่างไร ก็ตอนเดินจากเครื่องเข้าไปในตัวอาคารนี่แหละ จากนั้นก็ยัดกันเข้าไปในรถของลาร่าทั้งหมด เพราะเป็นรถขนาดเล็ก แต่เราห้าคนรวมเธอเป็นหกคน แถมด้วยกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ๆเข้าไปอีก ก็เลยเต็มรถไปหมดเลย (ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆว่าจะนั่งกันมาได้)
จากสนามบินมาที่บ้านของลาร่าก็ประมาณ 20 นาที เอาของไปเก็บที่บ้าน แล้วเธอก็พาไปซื้ออาหารที่ supermarket ใกล้ๆบ้าน จากนั้นเธอก็มาดูแลจัดหาที่นอน ผ้าห่ม ให้พวกเราทั้งสี่คน บ้านเธอมีสองห้องนอน เราสี่คนก็อยู่ห้องเดียวกัน เรานอนบนเตียงกะเอื้อง ส่วนซาร่ากะมุ้มก็เสียสละนอนที่พื้นข้างเตียง ส่วนอลิสก็นอนคนเดียวสบายไปเลย อากาศที่นี่หนาวมากๆ กลางคืนนอนกันขดเป็นกุ้งเลย เราก็เลยกลายเป็นกุ้งปิ้งไป ส่วนซาร่าก็เป็นกุ้งมังกรชุบแป้งทอด มุ้มกับเอื้องก็สบายหน่อยเพราะพวกหล่อนมีการพกผ้าห่มส่วนตัวไป ที่หนาวมากก็เป็นเพราะว่าที่บ้านมีฮีทเตอร์อยู่ตัวเดียว แล้วต้องใช้ทั้งสองห้อง ก็เลยต้องขดตัวเป็นกุ้งไปตามๆกัน
ลาร่ากลับไปพักที่บ้านของพ่อแม่เธอเอง บ้านเธอก็เลยกลายเป็นบ้านของพวกเราไปโดยปริยาย จากนั้นเราก็เริ่มถ่ายรูปเล่นกันในบ้าน ตั้งแต่ห้องรับแขกยันห้องนอน ก่อนจะนอนกัน เพื่อเตรียมตัวไปพบกับความสุขที่รอคอยในวันรุ่งขึ้น
หลังจากผ่านคืนวันเหน็บหนาว เช้ามาเราก็ตื่นอาบน้ำ กินอาหารเช้า แล้วก็ถ่ายรูปหน้าบ้านกัน แล้วอลิสก็มาช่วยวางแผนว่าวันแรกพวกเราควรจะไปไหนดี ก็สรุปกันว่าคงต้องอยู่เที่ยวในตัวเมือง Hobart กันก่อน พวกเราก็เรียกแท็กซี่มารับที่บ้าน ที่แรกที่ไปคือ Tasmania Museum and Art galleryที่นี่ห้ามถ่ายรูป แต่พวกเราก็ไม่รู้ ถ่ายกันแบบว่าแฟลชกระหน่ำหวั่นไหว จนกระทั่งเจ้าหน้าที่ต้องเข้ามายืนเหนียมๆแบบเกรงใจพวกเรามากๆ ว่า ห้ามถ่ายรูป แต่ช่วยไม่ได้แล้ว เพราะเราถ่ายกันไปพอสมควรแล้ว ที่นี่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกสัตว์ทะเลชนิดต่างๆที่เค้าเอามาสตาฟต์ไว้ นอกนั้นก็เป็นพวกรูปศิลปะต่างๆ
หน้าTasmania Museum and Art gallery
จากนั้นเราก็เดินไปที่ Information center เพื่อหาข้อมูลท่องเที่ยว เสร็จแล้วก็ไปเดินชมวิวสวยๆริมทะเล พร้อมกับถ่ายรูปกันอย่างมันเมา ด้วยกล้องของทุกคน เดินถ่ายรูปกันจนเหนื่อยหมดแรงไปตามๆกัน ก็ต้องไปหาอาหารกลางวันกินกัน แล้วเราก็ได้ร้านริมทะเลชื่อร้าน Mako เราก็สั่งอาหารกันด้วยความหิว ปรากฏว่ามันมาชนิดที่ว่าพวกเรากินกันสามมื้อก็ไม่หมด ก็เลยต้องห่อใส่กล่องกลับไปกินที่บ้านกันต่อ 
ออกจากร้าน Mako ก็เดินไปเรื่อยๆ ตอนแรกว่าจะไปเดินชมตลาด Salamanca ปรากฎว่าด้วยสายตาอันหยีๆของซาร่าก็เหลือบไปเห็นว่ามีบริการล่องเรือชมเมือง แล้วราคาก็ไม่แพงมาก คนละสิบห้าเหรียญ (บัตรนักเรียน) พวกเราก็เลยตัดสินใจลงเรือ เรือก็แล่นเป็นวงกลมเพื่อให้เราได้ชมเมือง Hobart ทั้งเมือง ใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง ขณะนั่งเรือฝรั่งก็นั่งชมวิวกันแต่ในเรือ แต่สี่สาวไทยใจสู้ก็ไม่หวั่นความหนาวเย็น ออกไปทั้งหน้าเรือและหลังเรือเพื่อชักภาพอันสวยงามกันอย่างเมามัน ขณะที่นั่งในเรือก็สามารถมองเห็นรุ้งกินน้ำที่สวยงามมาก คุ้มมากๆกับการได้ล่องเรือชมเมืองในครั้งนี้ 
วิวขณะนั่งเรือพร้อมเรือที่เรานั่งชมเมือง
หลังจากล่องเรือเสร็จ พวกเราก็ไปสำรวจ ตลาด Salamanca พร้อมถ่ายรูปประกอบเล็กๆน้อย เพื่อที่จะมาเดินในวันถัดไป เพราะตลาดนัดที่นี่จะมีเฉพาะวันเสาร์เท่านั้น จากนั้นเราก็เดินขึ้นเขาไปชมวิวริมทะเลกัน ที่นี่เราได้เจอต้นไม้เปลี่ยนสีเต็มไปหมดเลย เพราะตอนนี้ที่นี่เริ่มเข้าสู่ autumn แล้ว
แล้วเราก็จบทริปวันแรกใน Hobart เพื่อที่จะเริ่มต้นพรุ่งนี้ด้วยการชมตลาด Salamanca
2 comments:
ขอแก้ตัวหน่อยนะค่ะว่า ผ้าห่มที่เอื้องเตรียมไปเป็นผ้าแพร (ที่เอาไปเพราะติดง่ะ)หนาวอยู่ดี แถมตกกลางคืน นอกจากพี่กิจจะขดเป็นกุ้งแล้ว ยังม้วนผ้าห่มเป็นกุ้งพันอ้อยด้วย แง...แง...ถูกแย่งผ้าห่มทุกคืนเลย
เอื้อง
อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา อิจฉา ...
บ่นพอแล้ว อยากไปด้วยอะครับ
Post a Comment